ბრექსიტიდან ხუთი წლის შემდეგ: მოგზაურობა, საზღვრები და მობილობის წესები

თავისუფალი გადაადგილება დასრულდა, მაგრამ მოკლევადიანი მოგზაურობა დარჩა

ბრექსიტმა დაასრულა თავისუფალი გადაადგილება გაერთიანებულ სამეფოსა და ევროკავშირს შორის და შეცვალა ყოველდღიური მობილობის სამართლებრივი საფუძველი. ბრიტანეთის მოქალაქეებს კვლავ შეუძლიათ ევროკავშირის ქვეყნებში მოკლევადიანი უვიზო ვიზიტები, თუმცა ყოფნა ახლა შენგენის 90/180-დღიანი წესით იზღუდება. პრაქტიკაში, გადაადგილება უფლებებზე დაფუძნებული მოდელიდან პირობებზე დაფუძნებულ მოდელზე გადავიდა, სადაც მნიშვნელობა უფრო მეტად ენიჭება ყოფნის ხანგრძლივობას, პასპორტის მოქმედების ვადას და კონტროლის წესებთან შესაბამისობას.

სასაზღვრო მართვა ბეჭდებიდან ციფრულ კონტროლზე გადადის

მნიშვნელოვანი პოლიტიკის ცვლილებაა გადასვლა ციფრულ სასაზღვრო ინფრასტრუქტურაზე. ევროკავშირის შესვლა-გასვლის სისტემა (EES) შექმნილია იმისთვის, რომ ევროკავშირის არაწევრი მოგზაურების შესვლა-გასვლა, მათ შორის ბიომეტრიული მონაცემები, ციფრულად დაარეგისტრიროს და ხელით დასმული პასპორტის ბეჭდები ჩაანაცვლოს. ამას, სავარაუდოდ, მოჰყვება ETIAS-ის წინასწარი სამოგზაურო ავტორიზაცია, რაც ევროპულ ქვეყნებში მიმავალი ბრიტანელი მოქალაქეებისთვის დამატებით ნაბიჯს შექმნის.

Photo by Gildo Cancelli on Pexels

მობილობა ახლა მეტად დამოკიდებულია მზადყოფნასა და ორმხრივ კოორდინაციაზე

ტურისტებისთვის, საქმიანი ვიზიტორებისთვის და სატრანსპორტო ოპერატორებისთვის ბრექსიტმა მობილობის მართვა უფრო პროცედურულ პროცესად აქცია. ბრიტანული პასპორტის მფლობელები ბევრ სასაზღვრო პუნქტზე, როგორც წესი, უკვე ვეღარ იყენებენ ევროკავშირის მოქალაქეთა ზოლებს, ხოლო ლოდინის დროის რისკი აეროპორტების, ბორნის ტერმინალებისა და რკინიგზის კვანძების დაგეგმვის ფაქტორად იქცა. პოლიტიკის დონეზე, როგორც ბრიტანეთი, ისე ევროკავშირი აფართოებენ ელექტრონულ სამოგზაურო ნებართვებს, რაც აჩვენებს, რომ ბრექსიტის შემდეგ მობილობა ნაკლებად არის უკონტროლო გადაადგილებაზე და მეტად - კონტროლირებად, მონაცემებზე დაფუძნებულ სასაზღვრო თანამშრომლობაზე.